روز سوم شعبان
۱ - ولادت امام حسین علیه السلام
در این روز در سال ۰۴ آقای شهیدان و سرور و سالار شیعیان و دلباختگان اشک هر مؤمن امام امام زاهد عابد، شهید غریب، عطشان نینوا حضرت اباعبدالله الحسين الشهيد (علیه السّلام) عالم را به نور خود منور فرمود(1).
اقوال دیگر در ولادت آن حضرت پنجم شعبان(2) و سی ام ربیع الاول(3) و دوازدهم رجب است(4).
القاب امام حسین علیه السلام
نام مبارک آن حضرت در تورات شبیر و در انجیل طاب است(5).
پدرشان مولانا و مقتدانا أمير المؤمنين على بن ابى طالب (علیه السلام) و مادرشان حضرت وليه الله و حبيبته خاتون دو سرا صدیقه کبری فاطمه زهرا (سلام الله علیها) است.
کنیه آن حضرت ابو عبدالله و کنیه خاص آن حضرت ابوعلی است(6).
القاب حضرت الشهيد السعيد، السبط الثاني، الامام الثالث، الرشيد، الطيب، الوفي، السيد، الزكي، المبارك، تابع لمرضات الله است(7).
پیامبر صلی الله علیه و آله در ولادت امام حسین علیه السلام
هنگامی که خبر ولادت آن حضرت به پیامبر گرامی پیامبر (صلّی الله علیه و آله) رسید، به خانه أمير المؤمنين (عليه السلام) آمدند و به اسماء فرمودند تا مولود را بیاورد. اسماء حضرت را در پارچه ای سفید پیچید و خدمت رسول اکرم پیامبر (صلی الله علیه و آله) آورد. پیامبر پیامبر (صلی الله علیه و آله) در گوش راست آن حضرت اذان و در گوش چپ اقامه فرمودند(8).
روز اول یا هفتم ولادت امین وحی الهی جبرئیل فرود آمد و عرض کرد: سلام خداوند بر تو باد ای پیامبر، این نوزاد را به نام پسر کوچک هارون شبیر نام بگذار که به عربی حسین گفته می شود. چون علی (علیه السلام) برای شما بسان هارون برای موسى بن عمران است جز آنکه شما خاتم پیامبرانی"(9).
به این ترتیب نام پر عظمت «حسین» از جانب پروردگار برای دومین فرزند فاطمه (سلام الله علیها) انتخاب شد. در این روز ملائکه آسمانها برای عرض تهنیت به مناسبت این ولادت خدمت پیامبر پیامبر (صلّی الله علیه و آله) رسیدند و از خاک قبر آن بزرگوار برای پیامبر پیامبر (صلّی الله علیه و آله) آوردند و به آن حضرت تعزیت نیز گفتند یکی از معجزات روز ولادت آن حضرت این بود که فطرس ملک یا دردائیل پناه به آن امام مظلوم برد و خداوند او را بخشید و او را به مقام قبلی اش باز گردانید(10).
دوران زندگی امام حسین علیه السلام
آن حضرت شش سال و چند ماه با جد گرامی خود رسول اکرم پیامبر (صلی الله علیه و آله) بود. مدت سی سال با پدر بزرگوار خود مولای متقیان امیر مؤمنان (علیه السلام) زندگی کرد و در جمل صفین و نهروان شرکت داشت(11).
در دوران زمامداری غاصبانه عمر، امام حسین (علیه السلام) در سن ده سالگی وارد مسجد شد و خلیفه دوم را بر منبر پیامبر پیامبر (صلی الله علیه و آله) مشاهده کرد که سخن می گفت. از منبر بالا رفت و فریاد زد از منبر پدرم فرود آی !(12).
بعد از شهادت أمير المؤمنين (عليه السلام) همراه و شریک رنجهای امام حسن (علیه السّلام) بود و شاهد بود که معاویه و دیگر منافقین و کافران چگونه دهان آلوده خود را به بدگوئی پدر بزرگوارش أمير المؤمنين و برادرش امام حسن (علیهما السلام) می گشایند.
پس از آنکه امام مجتبی (علیه السلام) را مظلومانه شهید کردند امامت به آن وجود سراپا جود رسید و بعد از مصائب و اذیتها و زخم زبانها در روز عاشورا آن حضرت را به شهادت رسانیدند(13).
در این روز توقیع مبارک از ناحیه امام زمان (علیه السّلام) در رابطه با ولادت امام حسین (علیه السلام) به قاسم بن علاء همدانی صادر شد(14).
۲ - ورود امام حسین علیه السلام به مکه
در شب جمعه سوم شعبان سال ۰۶۰ امام حسین (علیه السلام) وارد مکه شدند و تا ذی الحجه در آنجا اقامت داشتند(15).
پانوشت:
1- اعلام الوری: ج ۱، ص ۴۲۰. مسار الشيعه ص ۳۷ مصباح المتهجد ص ۷۵۸ مصباح کفعمی ج ۲، ص ۵۹۸ . فيض العلام: ص ۳۳۷. زاد المعاد: ص ۵۶. بحار الانوار: ج ۴۴، ص ۱۰۱ - ۲۰۲، ج ۹۴، ص ۸۰ ج ۹۸، ص ۳۴۷ کشف الغمه: ج ۲، ص ۳.
2- ارشاد: ج ۲، ص ۲۷ کشف الغمه: ج ۲، ص ۳.
3- توضيح المقاصد: ص ۱۰ فیض العلام: ص ۲۲۶.
4- اربعین ماحوزی ص ۳۶۸.
5- بحار الانوار: ج ۴۳، ص ۲۳۷.
6- بحار الانوار: ج ۴۳، ص ۲۳۷.
7- بحار الانوار: ج ۴۳، ص ۲۳۷.
8- امالی شیخ طوسی: ج ۱، ص ۳۷۷.
9- معانی الاخبار: ص ۵۷.
10- فيض العلام: ص ۳۳۷. بحار الانوار: ج ۴۴، ص ۱۸۲.
11- الاصابابه: ج ۱، ص ۳۳۳.
12- الاصابابه: ج ۱، ص ۳۳۳. تذكره الخواص ابن جوزی ص ۲۳۴.
13- ترجمه امام حسین علیه السلام از تاریخ دمشق ابن عساکر: ص ۱۴ - ۲۸۵.
14- مصباح المتهجد ص ۷۵۸.
15- ارشاد: ج ۲، ص ۳۵. فیض العلام: ص ۳۳۸.